Την Κυριακή 14 Μαΐου και ώρα 11:00 π.μ. πραγματοποιήθηκε ο 11ος Ποδηλατικός Γύρος Πεδιάδας.
Πρόκειται για μία αθλητική δράση η οποία αναβίωσε για ενδέκατη συνεχόμενη χρονιά και είναι μια ξεχωριστή πρόταση γνωριμίας με τα χωριά και τις φυσικές ομορφιές του τόπου, αναβιώνοντας εικόνες από άλλες εποχές, όπου οι άνθρωποι μετακινούνταν στην εύφορη πεδιάδα με τα ποδήλατά τους.
Με δωρεάν συμμετοχή οι ποδηλάτες ακολουθήσαν τη διαδρομή που περνάει διαδοχικά από χωριά της Πεδιάδας Σαμπά, Ζωφόρων, Βόνης, Γαλατά, Θραψανού με τερματισμό στη λίμνη Λιβάδες.
Σκοπός της εκδήλωσης ήταν η αναψυχή των συμμετεχόντων, καθώς και η γνωριμία μεταξύ τους, όπως και με την ενδιαφέρουσα διαδρομή, χρησιμοποιώντας έναν εναλλακτικό τρόπο μετακίνησης.
Η εκκίνηση δόθηκε στις 11 π.μ. στο κτίριο του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού Αποστόλων Πεδιάδας ενώ στο σημείο του τερματισμού υπήρχαν πολλά κεράσματα.
Στον ποδηλατικό γύρο συμμετείχαν περισσότεροι από 300 ποδηλάτες. Η απόσταση που κάλυψαν οι ποδηλάτες είναι τα 19 χλμ και η διάρκεια της διαδρομής του ποδηλατικού γύρου ήταν περίπου δυόμιση ώρες (ώρα λήξης 13.30).
Τον 11ο ποδηλατικό γύρο Πεδιάδας συνδιοργάνωσαν οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι Αποστόλων, Σαμπά, Ζωφόρων, Βόνης, Γαλατά και Θραψανού με την Περιφέρεια Κρήτης και στηρίζεται από τον Δήμο Μινώα Πεδιάδας και το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Η διαδρομή(περιγράφει ο Κωνσταντίνος Τσικαλακης):Video από τη σελίδα του @iliaspapadoστο YouTube
Ένα τραγούδι με απίστευτη ιστορία και ιδιότητες. Ένα τραγούδι που “έφτιαξε” αλλά και διέλυσε τουςAnimals.
Το τραγούδι θεωρείται folk song αφού βασίζεται σε ένα παραδοσιακό τραγούδι του 17ου αιώνα. Παλαιότερα ηταν γνωστό με τον τίτλο "Rising Sun Blues" και οι στίχοι του μιλούν κατά μια εκδοχή για ένα οίκο ανοχής στη Νέα Ορλεάνη με την ονομασία "Το Σπίτι του Ανατέλλοντος Ήλιου", που πήρε το όνομά του από τηνιδιοκτήτριά του, Madame Marianne LeSoleil Levant (που σημαίνει "Rising Sun" στα γαλλικά).
Όπως ανάφερα πιο πριν, κανείς δεν είναι σίγουρος αλλά έχει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι η έμπνευση πίσω από τη διασκευή των Animals. Με τόσο πλήθος ιστοριών, είναι αδύνατο να επιβεβαιώσω ότι το τριώροφο κρεολέζικο αρχοντικό που βρίσκεται στη λεωφόρο Ursulines 616 στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα είναι στην πραγματικότητα το σπίτι του ανατέλλοντος ηλίου, αλλά έχει σίγουρα τη φήμη της αμαρτίας και της δυστυχίας.
Ursulines Str 661
Αυτό που είναι τώρα το Hotel Villa Convento χτίστηκε από τη Louise Forstall Poeyfarre, μια χήρα, το 1833. Ο σύζυγός της, Jean Baptiste Poeyfarre αγόρασε τη γη όπου βρίσκεται το σπίτι από τις μοναχές Ουρσουλίνες — τις πρώτες Ρωμαιοκαθολικές καλόγριες που ήρθαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τα μπαλκόνια του κτηρίου, μπορείτε να δείτε το Old Ursuline Convent, το οποίο είναι η παλαιότερη κατασκευή στην κοιλάδα του ποταμού Μισσισσιππή. Το κτίριο, παραδοσιακό κρεολέζικο αρχοντικό, είναι χτισμένο με το στυλ εκείνης της εποχής, με ελληνικές αναγεννησιακές πινελιές όπως οι ζωφόροι πάνω από τις πόρτες. Τυπικό αρχοντικό της Κρεόλ αρχιτεκτονικής, έχει ξύλινο πλαίσιο, τοιχοποιία και βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το πεζοδρόμιο.
House of the rising sun
Έχει επίσης 6 παράθυρα, μαρμάρινα σκαλοπάτια, τετράγωνες κολώνες και διακοσμητικό χυτοσίδηρο - μια πιο πολυτελή πινελιά από ό,τι θα βλέπαμε στα αρχοντικά των Κρεολών τότε. Έκλεισε το 1874, λόγω καταγγελιών από τους γείτονες. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, το σπίτι άλλαξε ιδιοκτήτες μόνο τέσσερις φορές, καθιστώντας εύκολο να εντοπιστεί πότε ήταν οίκος ανοχής. Έγινε γνωστό ως ένα σπίτι κακής φήμης αμέσως μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, όπου η ζωή στη Νέα Ορλεάνη είχε γίνει «ταραγμένη». Αυτή θα ήταν πιθανότατα η εποχή που αυτή η υπηρεσία είχε μεγάλη ζήτηση και θα έφερνε εύκολα χρήματα στους ιδιοκτήτες του σπιτιού σε μια περίοδο σοβαρής κατάθλιψης στο Νότο. Το ξενοδοχείο είναι δημοφιλής στάση για τις τουριστικές περιηγήσεις στη Νέα Ορλεάνη. Οι ξεναγοί το περιγράφουν ως ένα από τα πιο στοιχειωμένα ξενοδοχεία στην πόλη.. Ένας ξεναγός του Bad Bitches of New Orleans Ghost Tour αφηγείται την ιστορία της μαντάμ στον οίκο ανοχής που δεν ανεχόταν τους «κακούς άντρες». Όταν ένας άντρας που επισκέπτονταν τον οίκο ανοχής γίνονταν απείθαρχος, η μαντάμ έβαζε τα κορίτσια της να τον περικυκλώσουν, να τον χτυπήσουν και μετά του έκλεβε τα χρήματά του. Υποτίθεται ότι η μαντάμ εξακολουθεί να “κατοικεί” στο Hotel Villa Convento, παρακολουθώντας τα πάντα, φροντίζοντας μάλιστα οι άνδρες που μένουν στο ξενοδοχείο να γνωρίζουν ότι τους παρακολουθεί. Ένας “μάγος που έριχνε Ταρώ σε σταυροδρόμι της Bourbon str, μου εδωσε μια άλλη εξήγηση του τραγουδιού. Είπε ότι το Rising Sun αναφέρεται σε γυναικεία φυλακή της Νέας Ορλεάνης, που ονομαζόταν φυλακή των γυναικείων ενοριών της Ορλεάνης. Στην πύλη εισόδου είχε για διακόσμηση την ανατολή του ήλιου. Ο συνδυασμός του ανατέλλοντος ήλιου και της φυλακής, εξηγεί το στίχο "Ball and Chain" στο τραγούδι.
And I m goin΄ back to New Orleans
To wear that ball and chain Επιστρέφω στη Νέα Ορλεάνη
Να φορέσω εκείνη την μπάλα και την αλυσίδα
Παλιές φυλακές Ν. Ορλεάνης
Για την ιστορία, βρισκόταν στο 826-830 St. Louis St.
Πάντως οι περισσότεροι ερευνητές, υποστηρίζουν την εκδοχή του οίκου ανοχής. Δεδομένου ότι το τραγούδι γράφτηκε περίπου τον 17ο αι όπως αναφέρω λίγο πριν και δεν έχει γνωστό δημιουργό χάθηκε ο πρωτότυπος κ πραγματικός λόγος, αφορμή και τόπος δημιουργίας του.
Δύσκολο επίσης είναι να πούμε με σιγουριά αν αναφέρεται σε αγόρι ή κορίτσι.
Τη δεκαετία του '60, ο λαϊκός θρύλος Dave Van Ronk συμπεριέλαβε μια έντονη εκτέλεση του "House of the Rising Sun" στα live του. Ο νεαρός τότε Bob Dylan μιμήθηκε σε μεγάλο βαθμό τη διασκευή του τραγουδιού του Van Ronk και το συμπεριέλαβε στο πρώτο του άλμπουμ. Στην άλλη πλευρά του ωκεανού την ίδια περίπου ώρα, ο Burdon προφανώς άκουσε το τραγούδι από έναν τοπικό λαϊκό τραγουδιστή στην Αγγλία, το πήγε στους Animals, οι οποίοι το διασκεύασαν για το ομώνυμο άλμπουμ τους το 1964. Ο Hilton Valentine έπαιξε το στωικό κομμάτι της κιθάρας που θεμελιώνει το τραγούδι, ενώ ο Alan Price “έσκισε” το σόλο των πλήκτρων σαν να προσπαθούσε να απελευθερώσει κάθε βασανισμένη ψυχή που είχε παγιδευτεί σε αυτό το απαίσιο μέρος.
ΣΤΑ ¨ΧΕΡΙΑ” ΤΩΝ ANIMALS
Όπως κ να ΄χει, όπου και ν΄αναφέρεται, το τραγούδι έγινε γνωστό το 1964 από το βρετανικό συγκρότημα των The Animals (Νο1 Αμερική, Νο 1 Μ.Βρετανία) και σύμφωνα με τον Eric Burdon, ο παραγωγός του Mike Most όπως κι ο manager τους δεν ήθελαν να το ηχογραφήσουν!
Ευτυχώς για το συγκρότημα, το έβαλαν “από το παράθυρο”(χωρις να ενημερώσουν) στο set list της περιοδείας που έκαναν με τον Chuck Berry. Ο κόσμος αντιδρούσε πολύ θετικά κι έτσι αποφάσισαν το ηχογραφήσουν, “πειράζοντας” ελαφρά τους στίχους που μιλούσαν για ένα φτωχό κορίτσι και τώρα πια στην εκτέλεση των Animals, μιλούν για ένα φτωχό αγόρι, αλλά και να δυναμώσουν το αρμόνιο, μια ιδέα του οργανίστα Alan Price.
Μέσα σε 10 λεπτά το είχαν ηχογραφήσει.
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ GROUP
Κάτω από κάθε τραγούδι, αναφέρονται τα ονόματα των στιχουργών και συνθετών. Αυτά ο παραγωγός παραδίδει στην εταιρεία που με τη σειρά της ενημερώνει την ΑΕΠΙ κάθε χώρας για την απόδοση δικαιωμάτων. Ο manager τους, τους είπε ότι το τραγούδι ήταν παραδοσιακό (traditional) και θα έπρεπε να γραφτούν τα ονόματα και των 5 σαν διασκευαστές. Όμως δεν χωρούν να μπουν όλα οπότε ο manager τους τούς πρότεινε να γράψουν μόνο ένα, το όνομα του Alan Price και οι λεπτομέρειες που ήταν το νομικό θέμα για να πάρουν κι οι άλλοι 4 το μερίδιο τους θα κανονιζόταν με τη νομική υπηρεσία της δισκογραφικής εταιρείας. Κάτι το νεαρό της ηλικίας, κάτι η αφέλεια, έδωσαν στο Alan Price ολόκληρο(!) το ποσοστό δικαώματος του τραγουδιού, χωρίς να πάρουν δεκάρα οι υπόλοιποι με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν έριδες ανάμεσα στα μέλη του γκρουπ!
Και κάπως έτσι άρχισαν να τρίζουν τα θεμέλια του group
Αργά το βράδυ της Τρίτης και με άκρα μυστικότητα ήρθε στο Ηράκλειο με τελικό προορισμό τον νοτο του ν, Ηρακλέιου, προκειμένου να αναρρώσει από το κορονοϊό ο ηθοποιός Τομ Χανκς μαζί με την σύζηγο του
Για την άφιξή του γνώριζε μόνο ο περιφερειάρχης Κρήτης, Σταύρος Αρνουτάκης, που ήταν σε συνεννόηση με τις υπηρεσίες του πρίγκιπα.
Ο γνωστός ηθοποιός του Χολυγουντ έφτασε κάτω ισχυρά μέτρα ασφαλείας και υπό άκρα μυστικότητα και συνοδευόταν μόνο από τη γυναίκα του, όπως φαίνεται και στην εικόνα που ελήφθη από μακριά.
Κατά πληροφορίες από την περιφέρεια, ο Τομ Χανκς
ζήτησε ο ίδιος να έρθει στην περιοχή, καθώς πριν από 2 περίπου χρόνια, τον Μάιο του 2018, είχε επισκεφτεί και πάλι την Κρήτη, υποσχόμενος να επιστρέψει.
Μετά τον επιτυχημένο πρώτο κύκλο, η ΘΕ.Σ.Η και οι Stravaganti NUOVI, παρουσιάζουν για μια και μόνο παράσταση το “Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα” του ¨Ακη Δήμου, εμπνευσμένο από την Πρώτη Αγάπη, του Ιωάννη Κονδυλάκη, το Σάββατο 26 Ιανουαρίου, στις 21:00 στην πειραματική Σκηνή, του Πολιτιστικού Κέντρου Ηρακλείου, σε σκηνοθεσία Σοφίας Δερμιτζάκη.
Σ’ ένα ορεινό χωριό της Κρήτης στις αρχές του περασμένου αιώνα. Στην ηλικία που γεννιέται η επιθυμία. Που το κορμί ξεχειλίζει, ξυπνάει κι ανακαλύπτει την έκτασή του. Ένα Αγόρι ερωτεύεται για πρώτη φορά. Όχι ένα κορίτσι, αλλά μια Γυναίκα. Ένας Άντρας και μια Μάνα κλείνουν τον κύκλο των σωμάτων που χορεύουν στην άκρη του γκρεμού. Των σωμάτων που απαγορεύεται να συναντηθούν. Με τη θάλασσα από κάτω τους να περιμένει.
Με όχημα την εμβληματική νουβέλα του Ιωάννη Κονδυλάκη, «Η Πρώτη Αγάπη», ο Άκης Δήμου,μας παραδίδει, ένα νέο, γεμάτο λυρισμό και ποιητικότατο έργο, για όλες τις σιωπές μας που γίνονται κραυγές. Ένας χορός τεσσάρων σωμάτων, που κινούνται και σαρώνονται από την Αγάπη. Την απέλπισμένη, την αδύνατη Αγάπη. Εκείνη που φωλιάζει στο χείλος του γκρεμού και βυθίζεται στα βάθη και στα χάη. Ο Άκης Δήμου, συνθέτει, έναν κόσμο ονείρων και ματαιώσεων, λαχανιάσματος, φιλιών και αναφιλητών.
Κριτικές:
“ ...Στο σύμπαν της παράστασης υφέρπει διαρκώς μια ένταση, που άλλοτε ξεσπάει και άλλοτε απλά πάλλεται μπροστά στα μάτια μας. Όπως συμβαίνει στην αληθινή ζωή, στην οποία βέβαια τις περισσότερες φορές επιλέγουμε να εκτονώνουμε παθητικά. Τέσσερις ηθοποιοί πάνω στη σκηνή ο Στέλιος Αναστασιάδης, η Σοφία Δερμιτζάκη, η Ειρήνη Κουτσάκη, ο Θοδωρής Θεοδωρίδης ζουν σωματικά και πνευματικά όλα όσα περιγράφει ο Άκης Δήμου. Με λαχάνιασμα, με φωνές, με φιλιά, με εκρήξεις αλλά πάνω από όλα με αλήθεια, με συναίσθημα και χωρίς να νοιάζονται να τσαλακώσουν την εικόνα τους. Το ακριβώς αντίθετο με αυτό που συμβαίνει στη ζωή στις περισσότερες περιπτώσεις.
Μια παράσταση που πέραν του εξαιρετικού κειμένου και των δυνατών ερμηνειών από όλους τους ηθοποιούς αναδεικνύει και κάτι πολύ σημαντικό για το θέατρο (αλλά και για τη ζωή γενικά), τη σημασία του να ξέρεις γιατί αγαπάς αυτό που κάνεις και να μην το κάνεις γιατί πρέπει να αποδείξεις κάτι σε κάποιον.” Άρης Γάρος, inotos.gr
“ ...η παράστασήμε αυτά τα δεδομένα, υπήρξε αρκούντως φροντισμένη. Σε αυτό βοήθησαν όλοι οι συντελεστές. Μου άρεσε πολύ το σκηνικό του Νίκου Καλαθάκη, τεκμηριωμένο απολύτως αφού απέδιδε πλήρως το λυρικό ρεαλισμό (χρήση του νερού και της σκόνης) που επιδέχεται το θέατρο του Άκη Δήμου. Οι ερμηνείες μέσα στα πλαίσια μιας αρρωστημένης θεατρικά ατμόσφαιρας που υπογραμμίζονταν από ήχους και ρυθμικές φωνές- που δίδαξε η Άννα Παπαγιαννάκη-Διβανή– κυρίως στα διακειμενικά αποσπάσματα που λειτουργούσαν περίπου σαν ιντερμέδια στο έργο. Ήταν από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της παράστασης.” Γιώργος Μαρκόπουλος
Mε δύο πρεμιέρες μέσα στον Νοέμβρη, ξεκινάει η θεατρική σεζόν, για τη ΘΕΣΗ καιτους Stravaganti NUOVI,στην Πειραματική Σκηνή του Πολιτιστικού Κέντρου Ηρακλείου, με την«ΑΝΤΙΓΟΝΗ» του Σοφοκλή, στις 10 Νοεμβρίου, όπου και εγκαινιάζεται και η εφηβικη σκηνή, καθώς η παράσταση, θα επισκεφτεί τα γυμνάσια και τα λύκεια του νησιού, και το «Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» του Άκη Δήμου, στις 16 Νοέμβρη.
ΑΝΤΙΓΟΝΗ Σοφοκλέους
Η σύγκρουση μεταξύ των δύο γιων του Οιδίποδα, Πολυνείκη και Ετεοκλή, για τον θρόνο της Θήβας έχει τελειώσει. Τα δύο αδέλφια βρίσκονται νεκρά στο πεδίο της μάχης. Ο Κρέων, ο νέος βασιλιάς της Θήβας, έχει δώσει διαταγή να παραμείνει άταφος ο Πολυνείκης, που πολέμησε ενάντια στην πατρίδα του. Όμως η αδελφή του νεκρού, Αντιγόνη, αποφασίζει να τον τιμήσει με την πρέπουσα ταφή. Συλλαμβάνεται και οδηγείται στον Κρέοντα, που, τηρώντας τους νόμους της πολιτείας, την καταδικάζει σε θάνατο. Ο βασιλιάς παραμένει αμετάπειστος ακόμη και μετά την παρέμβαση του γιου του, Αίμονα, και διατάζει να θαφτεί η Αντιγόνη ζωντανή σε μια σπηλιά. Ωστόσο, τα δεινά που έχει προβλέψει ο μάντης Τειρεσίας δεν θα αργήσουν να γίνουν πραγματικότητα. Η καθυστερημένη υπαναχώρηση του βασιλιά δεν θα προλάβει την καταστροφή. Η Αντιγόνη έχει απαγχονιστεί μέσα στη φυλακή της, ο Αίμονας έχει αυτοκτονήσει και η Ευρυδίκη, γυναίκα του Κρέοντα, ακολουθεί τον γιο της στο θάνατο.
Η Αντιγόνη παρουσιάστηκε πιθανότατα στα Μεγάλα Διονύσια του 442 π.Χ και εκφράζει τους πνευματικούς προβληματισμούς που κυριαρχούσαν στην Αθήνα την περίοδο κατά την οποία ολοκληρωνόταν ο Παρθενώνας και ταυτόχρονα άρχιζε η σοφιστική. Στο έργο αυτό, ένα από τα αρτιότερα της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, η θεματική της σύγκρουσης μεταξύ των νόμων της ηθικής και των νόμων της πολιτείας φτάνει στην κορύφωσή της, με τους δύο ήρωες να επαληθεύουν την τραγική τους υπόσταση, κρατώντας, μέχρι τέλους, τη θέση στην οποία τους έφερε η μοίρα.
Παραστάσεις: Σαββατο10, Κυριακή 11 και Δευτέρα 12 Νοεμβρίου, στις 21:00
Πειραματικη σκηνη του πολιτιστικου κεντρου Ηρακλειου, Λ. Πλαστηρα 10
«Οσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» Άκης Δήμου
Σ’ ένα ορεινό χωριό της Κρήτης στις αρχές του περασμένου αιώνα. Στην ηλικία που γεννιέται η επιθυμία. Που το κορμί ξεχειλίζει, ξυπνάει κι ανακαλύπτει την έκτασή του. Ένα Αγόρι ερωτεύεται για πρώτη φορά. Όχι ένα κορίτσι, αλλά μια Γυναίκα. Ένας Άντρας και μια Μάνα κλείνουν τον κύκλο των σωμάτων που χορεύουν στην άκρη του γκρεμού. Των σωμάτων που απαγορεύεται να συναντηθούν. Με τη θάλασσα από κάτω τους να περιμένει.
Με όχημα την εμβληματική νουβέλα του Ιωάννη Κονδυλάκη, «Η Πρώτη Αγάπη», ο Άκης Δήμου,μας παραδίδει, ένα νέο, γεμάτο λυρισμό και ποιητικότατο έργο, για όλες τις σιωπές μας που γίνονται κραυγές. Ένας χορός τεσσάρων σωμάτων, που κινούνται και σαρώνονται από την Αγάπη. Την απέλπισμένη, την αδύνατη Αγάπη. Εκείνη που φωλιάζει στο χείλος του γκρεμού και βυθίζεται στα βάθη και στα χάη. Ο Άκης Δήμου, συνθέτει, έναν κόσμο ονείρων και ματαιώσεων, λαχανιάσματος, φιλιών και αναφιλητών.
ΚΕΙΜΕΝΟ: Ακης Δήμου
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σοφία Δερμιτζάκη
ΣΚΗΝΙΚΑ-ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Νίκος Καλαθάκης
Β. ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΣ: Στέλλα Κουφάκη
Γιώργης: Στέλλιος Αναστασιαάδης
Βαγγελιώ: Σοφία Δερμιτζάκη
Μάνα: Ειρήνη Κουτσάκη
Άνδρας: Θοδωρής Θεοδωρίδης
Παραστάσεις: Παρασκευή 16, Σάββατο 17, Κυριακή 18
και Σάββατο 24, Κυριακη 25 και Δευτέρα 26 Νοεμβρίου στις 21:00 Πειραματικη σκηνη του πολιτιστικου κεντρου Ηρακλειου, Λ. Πλαστηρα 10
Σοβαρό τροχαίο ατύχημα συνέβη λίγο μετά τις 8:30 το πρωί στην εθνική οδό Ρεθύμνου – Ηρακλείου στο ύψος της Σκεπαστής Ρεθύμνου.
Σύμφωνα με πληροφορίες , δύο Ι.Χ. επιβατηγά αυτοκίνητα συγκρούστηκαν μετωπικά με αποτέλεσμα να τραυματισθούν πέντε από τους επιβαίνοντες μεταξύ των οποίων και ένα παιδί.
Στο σημείο μετέβησαν αστυνομικοί και τρια ασθενοφόρα με διασώστες του ΕΚΑΒ οι οποίοι προσέφεραν τις πρώτες βοήθειες στους τραυματίες και τους μετέφεραν με ελαφρά τράυματα στο Νοσοκομείο.
2.Ζευγάρι σώθηκε από θαύμα σε τροχαίο με νταλίκα
Η γερανοφόρα νταλίκα έφυγε από τον δρόμο της και ένα αντίβαρο «χτύπησε» το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν δύο άτομα
Ένα τροχαίο ατύχημα που θα μπορούσε να έχει τραγικές συνέπειες συνέβη το βράδυ της Τρίτης στην Αγία Βαρβάρα του Δήμου Γόρτυνας.
Σύμφωνα με πληροφορίες ο οδηγός ενός μεγάλου γερανοφόρου οχήματος, έχασε τον έλεγχό του με αποτέλεσμα αυτό να κατευθύνεται σε Ι.Χ. επιβατηγό αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε ένας άντρας περίπου 60 ετών με την σύζυγό του.
Ευτυχώς ο οδηγός του Ι.Χ. είχε την ετοιμότητα να σταματήσει στην άκρη του δρόμου, αλλά στην προσπάθεια του οδηγού του φορτηγού να αποφύγει την σύγκρουση «έφυγε» ένα από τα αντίβαρα και χτύπησε το αυτοκίνητο του ζευγαριού.
Ευτυχώς – εκτός από το σοκ που υπέστησαν οι εμπλεκόμενοι – δεν υπήρξαν τραυματισμοί, ενώ το τι ακριβώς συνέβη το ερευνούν οι αστυνομικές αρχές.
3. Καραμπολες, δυο τον αριθμο στο ΒΟΑΚ στο υψος του Κακου Ορους την Τρίτη με αποτελεσμα ουρα αυτοκινητων πολλων χιλιομετρων
Μεγάλη ουρα αυτοκινητων κ στον κομβο της Παπαναστασιου χθες Τεταρτη εξαιτιας προσκρουσης αυτοκινητου στο στηθαιο του ΒΟΑΚ
Την «είδηση» την βρήκαμε στον Independent. Δημοσίευσε βίντεο του ApexTVαπό κάποιον που δεν κατονομάζει και ισχυρίζεται ότι ταξίδεψε στον χρόνο, και συγκεκριμένα στο έτος 6000. Δείχνει μια φωτογραφία που λέει ότι έχει αλλοιωθεί από το ταξίδι, αλλά ξεχωρίζουν οι ουρανοξύστες και έντονη βλάστηση.
Ο ίδιος λέει ότι το ανθρώπινο είδος κυριαρχείται από μια εξαιρετικά ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη, που οι άνθρωποι ονομάζουν «αυτοί». «Αυτοί« δεν θέλουν να αποκαλυφθεί πως θα είναι το μέλλον της Γης, γι′ αυτό και δεν αποκαλύπτει το πρόσωπό του στο βίντεο (προφανώς!). Μετά σπάει η φωνή του γιατί λέει ότι αναγκάστηκε να αφήσει κάποιον στο μέλλον.
Το βίντεο δημοσιεύθηκε στο κανάλι του ApexTV στο Youtube στις 2 Ιανουαρίου 2018.
Ψάχνοντας ωστόσο στο εν λόγω κανάλι (που ειδικεύεται σε θέματα με ταξίδια στον χρόνο) ανακαλύψαμε ένα πιο πρόσφατο βίντεο (16 Ιανουαρίου 2018).
Σύμφωνα με τους ίδιους, ταξίδεψαν στην Ελλάδα για να συναντήσουν έναν άλλον ταξιδιώτη στον χρόνο. Αυτός λέει ότι ταξίδεψε στο 10000. Και εκείνος έφερε μαζί του φωτογραφία. Και εκείνος δεν δείχνει το πρόσωπό του. Όπως λέει, όλα ξεκίνησαν το 2008 όταν πήγε στην Αμερική για σπουδές του στη Φυσική. Ένας καθηγητής που ενδιαφερόταν και εκείνος για τα ταξίδια στον χρόνο, του πρόσφερε να ταξιδέψει στο έτος 10000.
Προηγουμένως, για να τον πείσει, είχε ταξιδέψει και εκείνος, στο έτος 8000, και είχε φέρει πίσω φωτογραφίες. Του είπε ότι γινόταν πόλεμος μεταξύ των ανθρώπων και των ρομπότ. Τελικά πείστηκε. Περιγράφει το μέλλον με πολύ ψηλούς ουρανοξύστες, γεμάτο βλάστηση, χωρίς δρόμους, αφού όλα τα μέσα μεταφοράς πετούσαν. Ακόμη και οι άνθρωποι πετούσαν χωρίς εξοπλισμό. Το ταξίδι του κράτησε μόλις μια ώρα αλλά κατάφερε και τράβηξε φωτογραφία.
Εντάξει, τα καλά νέα είναι ότι η Γη δεν θα καταστραφεί από κανέναν μετεωρίτη ή από τον Γ′ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τι; Όχι;
Μια προς μια τις… επίσημες αργίες του 2018 «ψάχνουν» ολοένα και περισσότεροι, ενόψει της έλευσης της νέας χρονιάς.
Όπως αναφέρει το antenna.gr, η πρώτη αργία, των Θεοφανίων, πέφτει Σάββατο. Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας πέφτει στις 19 Φεβρουαρίου, το Πάσχα είναι στις 8 Απριλίου, ενώ η Πρωτομαγιά πέφτει Τρίτη.
Η 25η Μαρτίου πέφτει Κυριακή, όπως Κυριακή θα είναι και την 28η Οκτωβρίου.
Του Αγίου Πνεύματος είναι τη Δευτέρα, 28 Μαΐου. Ο Δεκαπενταύγουστος πέφτει Τετάρτη, ενώ τα Χριστούγεννα του 2018 και η Πρωτοχρονιά του 2018 θα είναι Τρίτη.
Αναλυτικά:
Οι αργίες του 2018
ΔΕΥΤΕΡΑ, 1 Ιανουαρίου: Πρωτοχρονιά
ΣΑΒΒΑΤΟ, 6 Ιανουαρίου: Θεοφάνεια
ΔΕΥΤΕΡΑ, 19 Φεβρουαρίου: Καθαρά Δευτέρα
ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 Μαρτίου: Επέτειος της Επανάστασης του 1821
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 6 Απριλίου: Μεγάλη Παρασκευή
ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 Απριλίου: Άγιο Πάσχα
ΔΕΥΤΕΡΑ, 9 Απριλίου: Δευτέρα του Πάσχα
ΤΡΙΤΗ, 1 Μαΐου: Πρωτομαγιά
ΔΕΥΤΕΡΑ, 28 Μαΐου: Αγίου Πνεύματος
ΤΕΤΑΡΤΗ, 15 Αυγούστου: Κοίμηση της Θεοτόκου
ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 Οκτωβρίου: Επέτειος του Όχι
ΤΡΙΤΗ, 25 Δεκεμβρίου: Χριστούγεννα
ΤΕΤΑΡΤΗ 26 Δεκεμβρίου: Δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων.
Η Ρώμη είναι μια πόλη που μπορείς να επισκεφτείς μέσα σε 2 μέρες και να πάρεις μια πλήρη γεύση αυτής. Θα ερωτευτείς τα όμορφα σοκάκια της, την αρχαία αγορά και τις πετρωτές της πλατείες αλλά και τα μικρά μαγαζάκια ανάμεσα στις πολύ τουριστικές τοποθεσίες και εννοείται το φαγητό της, με τα “Pasta & Pizza” που θα βαρεθείς να τα βλέπεις ανά 5 βήματα. Ο ποταμός Τίβερης σου δίνει την αίσθηση ότι η Ρώμη δεν τελειώνει ποτέ.. Όσο προχωράς δεξιά ή αριστερά σε αυτόν, ανακαλύπτεις όλο και περισσότερα μεγαλοπρεπή μνημεία και μουσεία.. Αυτή λοιπόν είναι η Ρώμη.. η αιώνια πόλη!
Colosseum
• Μερα πρωτη:
Όσο είσαι στην πόλη και μένεις στο κέντρο, μη κάνεις το λάθος να πάρεις μετρό (το οποίο ούτε οι ίδιοι οι Ιταλοί χρησιμοποιούν τόσο πολύ..). Η πόλη είναι εύκολα περπατήσιμη, μιας και σε πολλά μέρη του κέντρου της απαγορεύεται η διέλευση των αμαξιών. Ξεκινώντας λοιπόν τη πρώτη σου μέρα σε αυτήν, σίγουρα θα ήθελες να δεις κάτι που με το που σκάφτεσαι τη Ρώμη σου έρχεται στο μυαλό.. και δεν μιλάω για κάτι άλλο περά από το Κολοσσαίο! Έτσι λοιπόν μπορείς να χρησιμοποιήσεις το μετρό αν θέλεις (για μια και μοναδική φορά που θα σου προτείνω) και να κατεβείς στη στάση: Colosseo. Με το που ανέβεις τα σκαλιά της εξόδου, τότε θα αντικρίσεις με τη μια το τεράστιο και εκθαμβωτικό αμφιθέατρο που κατασκευάστηκε το 72 μ.Χ. Εγώ θα σου προτείνω να μην κάτσεις στην ουρά για να μπεις μέσα, μιας και δεν αξίζει τόσο πολύ. Οι σεισμοί και οι λεηλασίες κατά τη διάρκεια των αιώνων έκαναν το Κολοσσαίο να μοιάζει σαν ερείπιο από μέσα. Αν πάλι θέλεις να μπεις, τότε είναι καλό να προχωρήσεις λίγο και να βρεθείς στη Ρωμαϊκή Αγοράπου είναι λίγα μετρά πιο μακριά και στο δεξί σου χέρι. Εκεί η ουρά είναι πολύ πιο μικρή και θα μπορέσεις να ξεκινήσεις το «ταξίδι σου στο χρόνο» μιας και τα αρχαία που θα βρεις εκεί.. σίγουρα θα σε κάνουν να αισθανθείς για λίγο Ρωμαίος. Η είσοδος στην Ρωμαϊκή αγορά είναι στα 12 ευρώ και περιλαμβάνει και την είσοδο σου στο Κολοσσαίο, με το καλό να είναι ότι αφού πρώτα δεις όλα τα αρχαία της αγοράς, μπορείς να skipάρεις την ουρά και να μπεις αμέσως, στο πιο γνωστό αξιοθέατο της ρώμης, με.. Priority!
Το πόσο θα κάτσεις στο αμφιθέατρο και στη Ρωμαϊκή αγορά εξαρτάτε από εσένα, και το πόσο αγαπάς την ιστορία της Ρώμης. Υποθέτοντας ότι έχεις φάει πάνω κάτω το πρωινό σου και έχεις αρχίσει να σκάφτεσαι τι θα «φας» στη πραγματικότητα, σου προτείνω να πάρεις κάτι στο χέρι και να συνεχίσεις το περπάτημα (γιατί είπαμε ότι μέσα σε 2 μέρες μπορείς να δεις την πόλη, αλλά αν κάθεσαι να ξεκουραστείς ανά 5 βήματα.. καλυτέρα να μείνεις στην Ελλάδα!). Το μόνο που έχω να σου προτείνω, ή μάλλον να μην σου προτείνω, είναι να αποφύγεις τα μαγαζιά που πουλάνε τοστ ή πίτσες γύρω από τα τουριστικά αξιοθέατα γιατί οι τιμές τους, είναι τιμές Αγγλίας!
Αμέσως μετά το Κολοσσαίο μπορείς να περπατήσεις προς το κέντρο της πόλης και να χαζέψεις για λίγο το Altare della Patria, ή αλλιώς “National Monument to Victor Emmanuel II” που είναι αφιερωμένο στον πρώτο βασιλιά της Ιταλίας. Ένα πολύ ωραίο κτήριο που μπορείς να τραβήξεις μερικές φωτογραφίες, να χαζέψεις λίγο και τους «τσολιάδες» που «φρουρούν» το μνημείο.. και απλά να κατηφορίσεις προς το Πάνθεον!
Πάνθεον
Εκεί λοιπόν που μαζεύονταν όλοι οι Θεοί, εκεί θα πας και εσύ. Για να θαυμάσεις ένα κτήριο που απέξω μοιάζει πολύ στην Ακρόπολη και την μικρή αλλά πανέμορφη πλατεία Piazza della Rotonda που γεμίζει από πολλούς πλανόδιους καλλιτέχνες ή/και χορευτές που περιμένουν πως και πώς να τους αφήσεις κανένα ψήλο στο καπέλο τους. Ας επανέλθουμε όμως στο κύριο αξιοθέατο. Το Πάνθεον λοιπον,κατασκευασμενο κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. (σε πρώτη φάση, μιας και ανακατασκευάστηκε λογά πυρκαγιών τον 2ο αιώνα μ.Χ.) είναι ένας ναός αφιερωμένος σε όλες τις θεότητες της αρχάς Ρώμης. Τον 7ο αιώνα μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία και αποτελεί το μεγαλύτερο σε μέγεθος ρωμαϊκό μνημείο που έχει διασωθεί μέχρι και σήμερα σχεδόν άφθαρτο, λόγω της ασταμάτητης χρήσης του έως και τώρα. Αυτό που σίγουρα θα σου φάνει παράξενο είναι ότι, όσος κόσμος και αν είναι μέσα (μιας και η είσοδος είναι δωρεάν) η ησυχία κυριαρχεί..
Συνεχίζοντας τη βόλτα σου στην πρωτεύουσα της Ιταλίας, σίγουρα θα θέλεις να κάνεις μια γύρα στα μικρά μαγαζάκια και να αγοράσεις μερικά souvenir για να σου θυμίζουν το ταξιδάκι σου στην όμορφη αυτή πόλη. Έτσι λοιπόν μπορείς να «χωθείς» στα στενάκια στο δεξί σου χέρι (βγαίνοντας από το Πάνθεον) και να σουλατσάρεις προς τα εκεί. Λογικά θα σου πάρει κάνα 2ωρακι εφόσον σου αρέσουν και τα ψώνια όποτε θα επανέλθουμε για την βραδινή σου έξοδο.
Piazza Navona
Για το βράδυ λοιπόν, μιας και έχεις δυο εξορμήσεις να κάνεις για τη βραδινή διασκέδαση σου στη πόλη, έχω να σου προτείνω την Piazza Navona. Μια πλατεία που το βράδυ γεμίζει ασφυκτικά από παρά πολλούς καλλιτέχνες διαφορετικού είδους. Μπορείς να δεις από τους συνηθισμένους.. χορευτές και μπάντες έως άτομα που καταπίνουν φωτιές και ζωγράφους που χρησιμοποιώντας μόνο τα δάκτυλα τους κάνουν… μαγικά! Αυτή είναι η πλατεία που το βράδυ γεμίζει από κόσμο που είτε ήρθαν για ένα ήρεμο ποτό, είτε ήρθαν απλά για να κάτσουν στο σιντριβάνι της πλατειάς και να χαζέψουν την περατζάδα. Οι τιμές στην κεντρική πλατεία είναι ιδιαίτερα τσιμπημένες όποτε σου προτείνω να κάνεις μια βόλτα στα στενάκια αυτής, όπου και είναι πιο light οι καταστάσεις για το πορτοφόλι σου.
• Μερα δευτερη:
Ευελπιστώ ότι δεν σε κούρασα πολύ την πρώτη μέρα, όποτε συνεχίζω στον ίδιο ρυθμό και για τη δεύτερη! Άλλωστε έχεις να δεις Βατικανό, Fontana di Trevi, Piazza Di Spagna, Piazza Di Poppolo, και να φας μακαροναδες και pizzες! Ήρθε η ώρα να νιώσεις πραγματικά Iταλός και όχι απλά τουρίστας!
Piazza Di Spagna
Η βόλτα σου θα ξεκινήσει, ανάποδα από ότι κάνουν οι περισσότεροι τουρίστες. Αυτό για να μπορέσεις να απολαύσεις όσο το δυνατόν περισσότερο, με όσο το δυνατόν λιγότερο κόσμο! Έτσι λοιπόν το πρωί θα βρεθείς στη πλατεία “Piaza Di Poppolo” από πού μπορείς και να καθίσεις κάπου να πάρεις το πρωινό σου και να χαζέψεις τον κόσμο και τους πλανόδιους (το ξέρω, σε έχω κουράσει, αλλά είναι πραγματικά παααααααααάρα πολλοί!) ενώ αμέσως μετά μπορείς να βρεθείς στη Piazza Di Spagna και να βγάλεις όμορφες φωτογραφίες με το «Fountain of the Ugly Boat» ή στα ιταλικά «Fontana della Barcaccia» που είναι ονομασμένο έτσι μιας και έχει το σχήμα ενός μισό-βουλιαγμένου καραβιού με το νερό να τρέχει μέσα από αυτό. Έπειτα μπορείς να ανέβεις τα 135 σκαλοπάτια που θα αντικρίσεις πίσω από το σιντριβάνι και να βρεθείς στο όμορφο κτήριο της Ισπανικής πρεσβείας. Το μεσημέρι μπορείς να φας σε κάποια pizzαρια της περιοχής και έπειτα να συνεχίσεις το περπάτημα σου και την εξερεύνηση σου στην Ρώμη.
Βατικανό: πλατεία Αγ. Πέτρου
Αμέσως μετά θα περάσουμε στο κάτω μέρος του κέντρου της Ρώμης, και στον πόταμο Τίβερη από όπου θα περπατήσεις για να βγεις έως και το «Κάστρο του Άγιου Αγγέλου» που είναι ένα επιβλητικό κτίριο στη δεξιά όχθη του ποταμίου, κατασκευασμένο το 139 μ.Χ ενώ σήμερα λειτούργει ως εθνικό μουσείο ενώ εκεί μπορείς να βρεις και την πολύ γνωστή γέφυρα “Pont Sant’Angelo” με τα όμορφα αγάλματα πάνω σε αυτήν. Φτάσαμε όμως μέχρι εδώ για να δούμε κάτι άλλο. Αλλά 10 λεπτά περπάτημα και θα βρεθείς στη πλατεία του Αγ Πετρου. Ναι καλά κατάλαβες, θα βρεθείς στο Βατικανό, και έτσι θα βάλεις ακόμα μια πινέζα στο χαρτί σου με τις χώρες που έχεις επισκεφτεί! Η είσοδος στο ναό του Βατικανού είναι δωρεάν, και για αυτό αν πας το πρωί θα δεις μια τεραστία ουρά περιμένοντας να μπει σε αυτόν. Ευτυχώς όμως εσύ, ήρθες μεσημεράκι προς απόγευμα και περιμένοντας λίγο, θα βρεθείς μέσα σε αυτόν, περνώντας όλο σου το χρόνο μέσα και όχι απέξω! Τελειώνοντας με το ναό, μπορείς να κάνεις και μια βόλτα από τα μουσεία του Βατικανού που αξίζουν και αυτά τη προσοχή σου!
Υποθέτοντας ότι τα έχεις δει όλα αυτά, ήρθε η ώρα να ξεκουραστείς στο δωμάτιο σου και το βραδάκι να βγεις για τη τελευταία σου βόλτα..
Fontana Di Trevi
Η δεύτερη βραδινή σου έξοδος, θα είναι ίσως και η καλύτερη. Αν θέλεις να χρησιμοποιήσεις το μετρό της πόλης, θα κατεβείς στη στάση Barberini και θα βρεθείς λίγα μετρά μακριά από το σιντριβάνι που πραγματοποιεί όλες τις ευχές σου.. στη Fontana Di Trevi! Εκεί θα πετάξεις ένα νόμισμα για να κάνεις μια ευχή.. αλλά αν θέλεις εγώ σου προτείνω να πετάξεις περισσότερα, μιας και ο δήμος της Ρώμης μαζεύει τα λεφτά και τα δίνει σε άστεγους.. Η καλύτερη ώρα για να επισκεφτείς το αξιοθέατο αυτό, είναι όσο πιο αργά το βράδυ μπορείς.. όταν δεν θα έχει πόλους τουρίστες, και καλυτέρα να είναι καθημερινή ώστε να είσαι μόνο εσύ, οι φίλοι σου, και το σιντριβάνι για να ακούσεις το νερό να τρέχει μέσα από αυτό και να σε κάνει να καταλάβεις ότι όλες οι ευχές σου μπορούν να πραγματοποιηθούν στην αιώνια πόλη..
Ελπίζω η εκδρομή σου στην πρωτεύουσα της Ιταλίας να είναι γρανκινιολική και να τιμήσεις την πόλη παραπάνω από μια φορές! Καλό ταξίδι, και μην ξεχνάς να φορέσεις τη ζώνη σου στο αεροπλάνο του πήγαινε, αλλά κυρίως του ερχομού!
